( هنگامى كه موسى به ميقات آمد ) كاملا متناسب با وحدت اين دو جريان است ، آيه 145 همين سوره به خوبى نشان مىدهد كه جريان الواح تورات و دريافت احكام اين شريعت نيز در همين سفر بوده است . تنها چيزى كه ممكن است دليل بر تعدد ميعادهاى موسى ع با بنى اسرائيل گرفته شود ، آيه 155 همين سوره است ( وَاخْتارَ مُوسى قَوْمَه سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا . . . ) كه به خواست خدا به زودى ضمن بيان تفسير آن ، عدم منافاتش را روشن خواهيم ساخت . 5 - حديث منزله بسيارى از مفسران اهل تسنن و شيعه در ذيل آيه مورد بحث اشاره به حديث معروف منزله كرده‌اند ، با اين تفاوت كه مفسران شيعه آن را به عنوان يكى از اسناد زنده خلافت بلا فصل على ع گرفته ، ولى بعضى از مفسران اهل تسنن ضمن عدم قبول آن ، تاخت و تاز بيرحمانه و تعصبآميزى به شيعه دارند . براى روشن شدن اين بحث ، نخست لازم است اسناد و متن اين حديث را بطور فشرده بياوريم ، و سپس درباره دلالت آن ، و بعد در مورد حملاتى كه آن دسته از مفسران به ما دارند ، بحث و بررسى كنيم : اسناد حديث منزله 1 - عده زيادى از صحابه پيامبر ص درباره جريان جنگ تبوك چنين نقل كرده‌اند : ان رسول اللَّه ص خرج الى تبوك و استخلف عليا فقال ا تخلفنى فى الصبيان و النساء قال ا لا ترضى ان تكون منى بمنزلة هارون من موسى